لب به لب

لب هایم از لبخند
جدا نمی شود،
دوست داشتن ات
به من ساخته است.  

سعید شجاعی
سه، هفت، نودوچار

حسرت

به تو نگاه می کنم،
همچون گلدان تشنه ای
که در پشت پنجره،
به تماشای باران
نشسته است.

سعید شجاعی
بیست و پنج، هفت، نودوچار

ناشناس

مرا به یاد خواهی آورد،
روزی که من
از یادت برده ام.

سعید شجاعی
بیست و چار، هفت، نودوچار

روی خوش

لبخند که می زنی 

به یقین می رسم که تو

روی خوش ِ زندگی ام هستی. 

سعید شجاعی 

یازده، هفت، نودوچار

روزمرگی

روز مره گی یعنی
غیبت تو
در روزهای من.


سعید شجاعی
پنج، هفت، نودوچار

محصور

همچون پرنده ای
که حجم قفس را باور دارد،
من نیز ابعاد تنهایی ام را
باور کرده ام.


سعید شجاعی
پانزده، شش، نودوچار

رو دست

بغضی روی دستم مانده
که نه می بارد
و نه با لبخندی آرام میگیرد،
بغضی روی دستم مانده
که دل اش برای تو
تنگ شده است.

سعید شجاعی
دو، شش،نودوچار