مرور

همه رفتنی اند

جز تو 

که در ذهن من 

تمام نمی شوی. 

سعید شجاعی 

یازده، یازده، نودوسه 

روزی چند نوبت

بی خبری از تو
مثل سر کشیدن شربت تلخی ست
که هیچگاه به طعم آن
عادت نمی کنم.  


سعید شجاعی
نه، یازده، نودوسه 

خوابآلود

اگر آمدی بیدارم کن،  

من چشم هایم را تا آمدنت  

در آب نمک خوابانده ام. 

سعید شجاعی 

هفت، یازده، نودوسه

فال قهوه

طعم قهوه می گیرم

وقتی در فنجان فالت   

مرا جستجو می کنی.  

سعید شجاعی 

چهار، یازده، نودوسه

سلحشور

زلف هایت دستانم را بسته است 

و چشم هایت سلحشورانه 

مرا به دامی می افکند 

که انگار هیچ وقت 

سرخی اش بی دلیل نبود،     

لب های تو پایان کار من است. 

سعید شجاعی 

سی، ده، نودوسه 

 

زیر سر

آلودگی هوا
به مرز هشدار رسیده
اما گل های روسری ات
خم به ابرو نمی آورند،
انگار که بهار را
زیر سرِ داشته باشند.


سعید شجاعی
بیست و شش، ده، نودوسه

طبیب

نبضم را نه

دستم را بگیر، 

این مرد 

سرش برای تو درد می کند. 

سعید شجاعی 

بیست و چهار، ده ، نودوسه