من وُ ما

خط کشی این همه زخم را 

به روی تن  

ندیده می گرفتند، 

و به لبخندی خشک وُ خسته 

قانع بودند،  

آدم های این حوالی

هیچ وقت گریه های مان را 

باور نکردند. 

سعید شجاعی